Szpital Powiatowy - Sędziszów Małopolski

Patrick J.

Dziwnym trafem moja szwagierka w styczniu tam zmarła lekko po 50 r.zycia .

A jej mama 15 lat temu w podobnych okolicznosciach ... obie miały wyjsc do domu za dwa dni ,zadna nie doczekała tego momentu .... bedzie kontrola na bank ,nam JEJ życia nikt nie wroci ale uchroni to kolejnych pacjentów.
UCIEKAJCIE ZDALA OD TEGO SZPITALA .
Dlaczego skoro zmarła z przyczyn naturalnych ,robiono sekcje zwlok w innym szpitalu (zaniedbania ? Wyjasnijcie to bratu ktory sie zalamal i nie moze zyc bez zony ..... dojedziemy prawdy ... lepiej by było w tym miejscu otworzyc lecznice dla zwierząt pewnie bardziej by koty i psy skorzystały.
Nie polecam ,już lepiej do rzeszowa jechać a masz pewność że przeżyjesz.

Andrzej G.

Szpital w szedziszowie małopolskim to bardzo dobrze zorganizowana jednostka służby zdrowia. Z tego szpitala powinny brać przyklad wieksze szpitale w podkarpackim.

Damian B.

Z mojej strony nie mam żadnej uwagi do personelu i lekarzy którzy mnie operowali i miłych Pań pielęgniarek 😀

Ela N.

Najchętniej dałabym zero gwiazdek. Niestety korzystałam z nocnej opieki w tym szpitalu. Zdecydowanie nie polecam. Wchodząc do szpitala ucieszyłam się bo nie było kolejki zero potencjalnych pacjentów. Niestety już w rejestracji izby przyjęć było nie przyjemnie. Problem z tym że Panie muszą nas zarejestrowac, ze muszą pytać lekarza. Mimo że jak już pisałam KOLEJKI BRAK. Lekarz również nie zainteresował się problemem, lekceważąco zapytał na jak długo potrzebujemy l4 a takowe nie było od nas wymagane. Potrzebna była tylko konsultacja i pomoc w bólu. Przykro że dzieje się to za nasze pieniądze. Traktowanie jak intruz.

Ewelina S.

Opinia dotyczyć będzie Oddziału Rehabilitacji Neurologicznej. Piszę ją w imieniu moim, mojego dziadka oraz rodziny. Dziadek trafił na ten oddział po ciężkim udarze lewostronnym. Ma sparaliżowaną całą prawą stronę, nie mówi i jest leżący, ale świadomy. Po prawie miesięcznym pobycie w Szpitalu w Rzeszowie został skierowany na rehabilitację właśnie do Sędziszowa. Ze względu na dobre opinie, oraz nowo otwarty, nowoczesny oddział wszyscy pokładaliśmy tam nadzieję. Zostaliśmy przyjęci bardzo profesjonalnie, zapewniano nas, że dziadek jest w dobrych rękach.
Zalecono, żeby nie odwiedzać dziadka wcześniej jak o godzinie 16:00, bo do tej godziny będzie rehabilitowany, zakazano nam również przywożenia jedzenia z domu. Codziennie przyjeżdżaliśmy po domniemanej rehabilitacji, żeby zapewnić dziadkowi towarzystwo i uzyskać informację o postępach rehabilitacji. Ponieważ dziadek nie mówi, pytaliśmy pacjentów leżących z nim, czy faktycznie był rehabilitowany. Okazywało się wówczas, że nie jest tak jak nas zapewniano. Czasami był tylko chwilę, a czasami w ogóle nie zostawał zabierany na ćwiczenia i zabiegi. Po około 2 tygodniach pobytu na tym oddziale pewnego popołudnia zauważyliśmy, że dziadek jest osłabiony i dużo śpi, co zgłosiliśmy pielęgniarkom. Na drugi dzień telefonicznie poinformowano nas, że dziadek ma covid, co za tym idzie zakazano nam odwiedzin. Codziennie dzwoniliśmy z pytaniem o jego stan zdrowia, zapewniano nas, że stan jest stabilny ale covid nadal się utrzymuje oraz że obowiązuje bezwzględny zakaz odwiedzin. Informacji udzielano nam od niechcenia i w bardzo nie miły sposób nas zbywano, tłumacząc się brakiem czasu ze względu na nowe przyjęcia itp.. Taki stan rzeczy trwał przez 3 tygodnie, aż do wypisu. W ciągu tych 3 tygodni dziadek nie miał rehabilitacji i był pozostawiony sam sobie. Po przywiezieniu go do domu okazało się, że bardzo schudł, ponieważ w czasie covida zmieniono mu dietę na „papkowatą”. A karmienie tam wyglądało tak, że przynoszono dziadkowi jedzenie i kładziono je na stolik, a po chwili je zabierano. A wiadomo, że człowiek leżący potrzebuje pomocy przy jedzeniu, a zwłaszcza „papek”. Dziadek po powrocie do domu był bardzo głodny i pierwsze posiłki zjadał bardzo łapczywie, bojąc się, że nie zdąży zjeść i że jedzenie zostanie mu zabrane jak to się odbywało w szpitalu. Ponadto dziadek przyjechał z odleżynami i odparzeniami, z którymi do tej pory nie możemy sobie poradzić. Wrócił w gorszym stanie jak przed rehabilitacją. Z całego serca nie polecam tego oddziału i przestrzegam przed nim innych. Jeśli macie bliską osobę, która jest leżąca i niesamodzielna, to uważajcie i pilnujcie wszystkiego oraz patrzcie na ręce. Nie dawajcie się zwieść miłym przyjęciem. Personel nie przykłada się do swojej pracy, a covid to tylko pretekst żeby zamknąć drzwi przed rodziną. A za zamkniętymi drzwiami pacjenci, a zwłaszcza ci starsi i leżący zostają pozostawieni sami sobie, są skazani na łaskę i niełaskę…
Osobom, którzy mieli pod opieką dziadka na tym oddziale nie życzę, żeby kiedyś spotkali takich ludzi, jakimi są sami i oby nigdy nie musieli się znaleźć w takiej sytuacji … Ale może taka lekcja nauczyła by tych ludzi trochę empatii …

Aga H.

Fachowa i troskliwa opieka❤️.Personel z pasją i powolaniem ❤️Jedzenie pyszne❤️Pobyt jak w kurorcie z górnej półki❤️ Pozdrawiam serdecznie cała kadrę ❤️Jak do szpitala to tylko do Sędziszowa Małoposkiego💪👋💪

Maria S.

Pragne zlozyc serdeczne podziekowanie i wyrazy szacunku i wdziecznosci calemu personelowi medycznemu oddzialu chorob wewnetrznych za wspaniala i profesionalna opieke nad moim tatusiem Michalem R. Panuje tam bardzo dobra i mila atmosfera, pelna zyczliwosci i troski o pacjenta. Oddzial byl bardzo czysty i zadbany. Bylam pod wrazeniem tego co zobaczylam i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Oddzial ten bardzo polecam. Pozdrawiam caly personel i jeszcze raz dziekuje za opieke.

Iwanek

Szpital porażka , mordownia dla pacjenta , lekarze nic nie wiedzą nic nie umią , nie udzielają żadnych informacji , oddział wewnętrzny lekarze to masakra , nie potrafią zbic gorączki, nie chcą w ogóle porozmawiać , jedyne co to pielęgniarki są w porządku ten szpital już dawno powinni zamknąć